پرسیدم از سرشک،که سر چشمه ات کجاست؟

نالید و گفت:<<سر>>ز کجا <<چشمه>> از کجاست؟

لبخند ندیده ی قلبم که پیش عشق! 

هر وقت دم ز خنده زدم،گفت نابجاست

جانم کشیدی ازستم ای نا جوان بس است

تا چند مینمائی مرا امتــحان بــــــس است

                                      دیگر مکن بتـــــــیر نگاهت نشـــــــانه ام

                                      ایشوخ سرو قامت آبرو کمان بـــس است

خوش آمدی که آمده ای هــــــــمراه رقیب

آورده ای برای من این ارمـغان بس است

                                       با رمز و با کنایه ترا گفته ام مــــــــــدام

                                       باغــــیر آشنائیت ای نکته دان بس است

از حد گذشت بیهوده گفت و شــــــــنود ما

در بین ما و یار چنین و چنا ن بــس است

                                       گفتم بکام من شوی گشتی بکام غـــیــــر

                                      دیگر حـیات بودن من در جهـان بس است

تابم دگر نمانده و فـــــرسوده طـــاقتــــم

بردوش من نهادن بــار گران بــس است

                    قطع طمع کن عشـــــــقری از اهل این زمین

                    چیزیکه میــــرسد بتو از آسمان بـــس است

ایمان به عشق تـــو

من اگر روح پريشان دارم
من اگر غصه هزاران دارم
گله از بازي دوران دارم
دل گريان،لب خندان دارم
به تو و عشق تو ايمان دارم
در غمستان نفسگير،اگر
نفسم ميگيرد
دل گريان،لب خندان دارم
به تو و عشق تو ايمان دارم
من اگر پشت خودم پنهانم
من اگر خسته ترين انسانم
به وفاي همه بي ايمانم
دل گريان،لب خندان دارم
به تو و عشق تو ايمان دارم....

خرمشهر یک نقطه عطف است، نه تنها در جنگ تحمیلی بلکه در تاریخ ایران ، بعد از قرنها، این اظهار وجود ملی با اتکای صرف به قدرت مردمی آنهم در برابر متجاوزی که تقریبا همه قدرتهای مطرح در جهان حامی صدام بودند ، به معنای پایانی بر یک دوره طولانی خالی از حماسه و استقلال در تاریخ ایران و این تنها و تنها از برکت ایثار و ایستادگی بزرگمردانی است که حماسه جاودانه مقاومت خرمشهر را آفریدند.

خرمشهر دو حماسه در خود جای داده است ، 1 – حماسه مقاومت خرمشهر 2- حماسه آزادی خرمشهر. آزادی خرمشهر یک حماسه بزرگ است ، زیرا به ملتی آموخت که می تواند شکست را مقدمه پیروزی فراموش ناشدنی قرار دهند و باز هم عزت ، استقلال و آزادی تعیین سرنوشت را تجربه کند. اما در مقایسه ، اول عظیم تر ، مهم تر و تعیین کننده تر است. اصولا" وقوع حماسه دوم مرهون حماسه اول است.

اگر خرمشهر بدون مقاومت اشغال می شد سرنوشتی دیگر برای جنگ تحمیلی رقم می خورد و نوبت به عملیات بیت المقدس و ازادی خرمشهر نمی رسید. اگر بررسی کنیم که چرا جنگ تحمیلی در روندی بر خلاف آنچه طراحانش رقم زده بودند جلو رفت ، مقاومت خرمشهر مهمترین عاملی است که از همان وهله اول این بررسی را شکل می دهد. مقاومت سی و پنج روزه خرمشهر اراده جنگ را در نظامیان بی مهابای عراقی متزلزل کرد و به آنها که ابتدا تصور برخورد با یک وضعیت ساده و متلاشی شده را داشتند فهماند که اشغال آسان نخواهد بود و در هر قدم باید متحمل خسارات عدیده ای شوند.

آری خرمشهر شناسنامه یک حماسه است ، حماسه ای ماندگار. فتح خرمشهر لحظه اوج دفاع مقدس است و یاد و خاطره جانفشانی و دلاورمردی رزمندگان اسلام در این حماسه برای همیشه در اذهان مردم زنده خواهد ماند.

و باید امروزه این حماسه را بعنوان نقطه اوج غرور ملی به نسل جوان معرفی کنیم.