| تبليغات | X |
|
چقدر احساس غريبي مي كنم... خيلي وقته كه با تنهايي و بي كسي خو گرفتم... اما تازگيا............! نميدونم....... نميدونم..... تا حالا به خودت،به گذشته ات،به آينده ات فكر كردي؟ به اينكه چي بودي و به دست ديگران چي شدي؟ هموني كه خواستي شدي؟ يا هموني كه اين و اون خواستن؟ وقتي به گذشته ام،به زندگي م نيگاه مي كنم هيچ نقطه روشني نمي بينم....... هميشه تنها بودم.... هميشه تلخ بودم. يه ديوونه...يه احمق،يه ابله..... يكي بودم بازيچه دست اين و اون.... هركي هر طرفي كه عشقش كشيده هُلم داده......... يكي شدم مطابق خواسته ديگران..... يكي................! نميدونم.... نميدونم دلم چي مي خواد؟ روح و روانم چي مي خواد........... مثل يه ديوونه منگ اين ور و اونور مي رم....و؟ چقدر حس بديه غريبي........... تنهايي.............. چرا هيشكي نمي خواد منو از تنهايي از غريبي از اين منجلاب بيرون بكشه....... همه نشستن و هاج و واج به اين ديوونه نيگاه مي كنن...... تا حالا شده چيزيو بخواي؟ تمام شب و روزتو به اون اختصاص بدي؟ به اميد رسيدن بهش؟ اما....... نذارن؟ نذارن كه بهش برسي چون خودشون نرسيدن؟ ....................... زندگي مال منه!!!! ولي ............ پس چرا هدايتش به دست خودم نيست؟ من مي خوام خودم بسازم زندگي مو با همه تلخي هاش....... با همه تنهايياش.... با توام ديوونه....تويي كه خودتو كردي راننده زندگي من......... نيگه دار همين جا پياده مي شم.... |
