دوستت دارم

تو را به جان شقايقها قسم
به تمام دارو ندار زندگيم
و به شکوه تمام لحظه های تنهايی
به قطره قطره ی خونی که به رگهايم جاريست
و به تمام وسعت دنياي خالی از کينه ای که برای خود ساخته ام
به شفافيت دنيای مملو از عشق!
و به موجوديت گلهای سرخ !
به تمام آنانکه دوست داشتن را دوست دارند
و عشق را باور می کنند
به آنهايی که گل عشق در وجودشان بارور است
و حتی به زمستان هم می شکفد !
به سجاده ای که هميشه عطر ياس از آن به مشام می رسد
و حتی به خودت قسم
به تويی که لحظه لحظه های زندگيم را معنا می کنی
تويی که
تصوير گر زيبايی های زندگيم هستی
گل هميشه بهار من !
به خودت قسم
دوستت دارم