| تبليغات | X |
روزی که عشق را قسمت می کردند
پرواز را به تو دادند
و قفس را به من...
از پشت میله ها آسمان پیدا نیست
تا جای پای آبیت را تماشا کنم
هر که عاشق شد منت از صد یار می باید کشید.
بهر یک گل منت از صد خار می باید کشید
من به مرگم راضیم اما نمی آید عجل
بخت بد بین از عجل هم ناز میباید کشید
