آشیانه -

انقدر درد درون را در دل خود ریختم

تا که خود با درد هستی سوز خود امیختم

تا جدا ماند من در من ز هر بیگانه ای

از تو هم ای عشق بی فرجام من بگریختم

برگ زردی بودم و در تند باد حادثات

بر تن هر شاخه ی بی ریشه ای اویختم

لينك ثابت نوشته شده در سه شنبه هفدهم بهمن 1385ساعت 22:2 توسط ..:: داداشا ::..

..::توضيحات::..

..::آمار بازديد::..

افراد آنلاين :
بازديدهای دوستان:

..::پيوندهاي روزانه::..

..::قالبهاي رايگان::..

حمیرا
تمام پيوندها

..::آرشيو وبلاگ::..

..::پشتيباني::..
بلاگفا.كام