هر چی از الفبای تو حرف بر می دارم تا تمام شوی انگار بی محاباتر از همیشه لا به لای این همه خطوط مبهم و واژه های ندیده دوباره از سر سطر اغاز می شوی با این همه هنوزم به تقدس تند یک حس عاشقانه مثل همیشه دوستت دارم اما باور کن نمی دانم به کجای این قصه باید عادت کنم وقتی تو عاقبت می روی و من دوباره در هیچ گم می شوم
لينك ثابت
نوشته شده در شنبه پنجم اسفند 1385ساعت 21:49 توسط ..:: داداشا ::..
