اي كساني كه مامور دفن من هستيد گوش فرا دهيد تابوت مرا در جاي بلندي قرار

دهيد تا باد بوي مرا به سرزمين عاشقان ببرد و چشمان مرا باز بگذاريد تا همه بدانند

كه چشمان من در آرزوي ديدن تنها گل باغ دلم چقدر حسرت كشيدند . دستان مرا

از تابوت بيرون بگذاريد تا همه بدانند كه دستان من به معبود خويش نرسيده و روي

مرا با پارچه سياهي بيوشانيد تا همه بدانند كه روزهاي من در سياهي گذشته

است و روي قبر مرا يك تكه بگذاريد تا وقتي آب مي شود احساس كنم كه معبودم

دارد برايم اشك مي ريزد 

این مطلب جالبو دوست عزیزم سهیلا برام گذاشته 

خیلی ممنون سهیلام خانوم واقعا لذت بردم

از دوستان میخوام به وبلاگ سهیلا خانوم هم سر بزنن واقعا کارش عالیه